جاویدان دی
جاویدان دی
Protests began in Iran on 28 December 2025. On 8 and 9 January 2026 the killing escalated. Human Rights Watch documented at least 28 people killed in 13 cities across 8 provinces in the first days, and by 16 January reported “growing evidence of countrywide massacres”. Amnesty International found that security forces carried out mass unlawful killings on those two days. The UN Human Rights Council ordered an urgent investigation, calling this the deadliest crackdown on the Iranian people since 1979, and the International Commission of Jurists has demanded Iran stop the killings and end impunity. In the Persian calendar the month is Dey 1404. اعتراض‌ها در ایران از ۲۸ دسامبر ۲۰۲۵ آغاز شد. در ۸ و ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶ کشتار شدت گرفت. دیده‌بان حقوق بشر در روزهای نخست دست‌کم ۲۸ کشته را در ۱۳ شهر از ۸ استان مستند کرد و تا ۱۶ ژانویه از شواهدِ فزایندهٔ کشتارهای سراسری خبر داد. عفو بین‌الملل یافت که نیروهای امنیتی در آن دو روز دست به کشتارِ گستردهٔ غیرقانونی زدند. شورای حقوق بشر سازمان ملل با خواندنِ این سرکوب به‌عنوانِ مرگبارترین سرکوبِ مردمِ ایران از سالِ ۱۳۵۷، خواستارِ تحقیقِ فوری شد، و کمیسیون بین‌المللی حقوقدانان خواستارِ توقفِ کشتار و پایانِ بی‌کیفری شده است. در گاه‌شمارِ ایرانی، این ماه دی ۱۴۰۴ است.
The dead have not been counted to a single agreed number, and the counting did not stop in January. These are the figures that have been published: by the Iranian state, by human rights organisations, by newspapers, by the United Nations, and by a US president. Each is printed with the source that published it and the date. The lower numbers are not estimates of the total. They are floors: what one organisation could verify by name from inside an internet shutdown. The counting is still going on. کشته‌شدگان هنوز به یک عددِ واحد شمرده نشده‌اند و شمارش در ژانویه متوقف نشد. این‌ها ارقامی است که منتشر شده: از سویِ حکومتِ ایران، سازمان‌های حقوق بشری، روزنامه‌ها، سازمان ملل و رئیس‌جمهورِ آمریکا. هر کدام با نامِ منبع و تاریخش آمده است. عددهای پایین‌تر برآوردِ کل نیستند؛ کف‌اند: آنچه یک سازمان توانسته زیرِ قطعیِ اینترنت با نام و نشان احراز کند. شمارش هنوز ادامه دارد.
| SOURCEمنبع | KILLEDشمارِ اعلام‌شده |
|---|---|
| WHAT EVERYBODY ELSE REPORTEDآنچه دیگران گزارش کردند | |
| President Donald Trumpدونالد ترامپ، رئیس‌جمهورِ آمریکا Truth Social, 31 August 2026: protesters killed by the regime, “now over 100,000 people dead”, and those responsible “must be tried for war crimes against humanity”. It is a running total since January, not a count of January alone. He said 32,000 in January, 42,000 on 16 June and 52,000 in July 2026. تروث سوشال، ۳۱ اوتِ ۲۰۲۶: شمارِ معترضانی که حکومت کشته «اکنون بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر» است و مسئولان «باید برای جنایت‌های جنگی علیه بشریت محاکمه شوند». این رقم شمارِ کل از ژانویه تا کنون است، نه فقط ژانویه. او در ژانویه رقمِ ۳۲٬۰۰۰، در ۱۶ ژوئن رقمِ ۴۲٬۰۰۰ و در ژوئیهٔ ۲۰۲۶ رقمِ ۵۲٬۰۰۰ را گفته بود. | OVERبیش از 100,000۱۰۰٬۰۰۰ since Januaryاز ژانویه تا کنون |
| Timeمجلهٔ تایم 25 January 2026. Deaths recorded in civilian hospitals by 23 January, gathered in secret by doctors and first responders. It leaves out military hospitals and bodies taken straight to the morgue. Two senior health ministry officials told Time that as many as 30,000 were killed on 8 and 9 January alone. ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۶. مرگ‌هایی که تا ۲۳ ژانویه در بیمارستان‌های غیرنظامی ثبت شد و پزشکان و امدادگران پنهانی گرد آوردند. بیمارستان‌های نظامی و پیکرهایی که یک‌راست به سردخانه رفتند در آن نیستند. دو مقامِ ارشدِ وزارتِ بهداشت به تایم گفتند تنها در ۸ و ۹ ژانویه تا ۳۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند. | IN HOSPITAL RECORDSدر سوابقِ بیمارستانی 30,304۳۰٬۳۰۴ |
| The Guardianگاردین 27 January 2026, on estimates from medical networks inside Iran. ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، بر پایهٔ برآوردِ شبکه‌های پزشکی در داخلِ ایران. | COULD EXCEEDشاید بیش از 30,000۳۰٬۰۰۰ |
| The Sunday Timesساندی تایمز 24 January 2026, from the Iranian doctors’ network. The same paper counted 16,500 to 18,000 killed and 330,000 injured on 17 January. ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، از شبکهٔ پزشکانِ ایرانی. همین روزنامه در ۱۷ ژانویه ۱۶٬۵۰۰ تا ۱۸٬۰۰۰ کشته و ۳۳۰٬۰۰۰ زخمی شمرده بود. | CLINICALLY VERIFIEDتأییدشده به‌لحاظ بالینی 25,654۲۵٬۶۵۴ |
| UN Special Rapporteur on human rights in Iranگزارشگر ویژهٔ سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران 22 January 2026. On 16 January the Rapporteur had already put the dead above 5,000. ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶. گزارشگر ویژه در ۱۶ ژانویه شمارِ کشته‌شدگان را پیش‌تر بیش از ۵٬۰۰۰ اعلام کرده بود. | MAY SURPASSشاید بیش از 20,000۲۰٬۰۰۰ |
| CBS NewsCBS News 13 January 2026, while the shutdown was still on. ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶، در روزهایی که قطعیِ اینترنت هنوز برقرار بود. | UP TOتا 20,000۲۰٬۰۰۰ |
| HRANAهرانا “The Crimson Winter”, 23 February 2026. 1,350 pages built from 143,330 reports, covering only the first 50 days. HRANA documents “minimum verifiable cases rather than maximal estimates” and states plainly that “the broader scale of violations likely exceeds what can be confirmed in real time”. «زمستانِ سرخ»، ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۶. ۱٬۳۵۰ صفحه بر پایهٔ ۱۴۳٬۳۳۰ گزارش، تنها دربارهٔ ۵۰ روزِ نخست. هرانا «کمینهٔ مواردِ قابلِ احراز» را ثبت می‌کند، نه «بیشینهٔ برآوردها»، و صریح می‌گوید «دامنهٔ واقعیِ نقض‌ها به‌احتمالِ زیاد از آنچه در لحظه قابلِ احراز است فراتر می‌رود». | DOCUMENTEDمستندشده 18,751۱۸٬۷۵۱ 7,007 verified by name, including 236 children, and 11,744 further deaths under review۷٬۰۰۷ موردِ احرازشده با نام، شاملِ ۲۳۶ کودک، و ۱۱٬۷۴۴ مرگِ دیگر در دستِ بررسی |
| Iran Human Rights (IHRNGO)سازمان حقوق بشر ایران 17 September 2026. A list of the dead by name, including at least 420 women and 281 children, the youngest four and a half months old. At least 3,356 of them were killed on 8 and 9 January alone. IHR stresses that this is only a minimum. ۱۷ سپتامبرِ ۲۰۲۶. فهرستِ کشته‌شدگان با نام، شاملِ دست‌کم ۴۲۰ زن و ۲۸۱ کودک که کوچک‌ترینشان چهار ماه و نیم داشت. دست‌کم ۳٬۳۵۶ تن از آنان تنها در ۸ و ۹ ژانویه کشته شدند. این سازمان تأکید می‌کند که این تنها کمینه است. | NAMEDبا نام، بیش از 4,200+۴٬۲۰۰ |
| WHAT THE REGIME SAID IN PUBLIC, AND WHAT IT TOLD ITSELFآنچه حکومت در ملأِ عام گفت، و آنچه به خودش گفت | |
| Supreme National Security Council of Iranشورای عالی امنیت ملی ایران Announced to the world, 21 January 2026. اعلام‌شده به جهان، ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶. | IN PUBLICدر ملأِ عام 3,117۳٬۱۱۷ |
| Intelligence Organization of the IRGCسازمان اطلاعات سپاه پاسداران Never meant to be seen. Internal reports, leaked and published by Iran International: 33,000 on 22 January, 36,500 on 24 January 2026. هرگز قرار نبود دیده شود. گزارش‌های داخلی که درز کرد و ایران اینترنشنال منتشرش کرد: ۳۳٬۰۰۰ در ۲۲ ژانویه و ۳۶٬۵۰۰ در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶. | IN PRIVATEدر خفا 36,500۳۶٬۵۰۰ |
| The same government, the same weeks. The number it kept for itself is almost twelve times the number it gave the world. Nothing it says about its own conduct can be taken at face value. همان حکومت، همان هفته‌ها. عددی که برای خود نگه داشت نزدیک به دوازده برابرِ عددی است که به جهان داد. هیچ‌یک از گفته‌هایش دربارهٔ کارِ خود را نمی‌توان باور کرد. | |
In September 2026 the UN Independent International Fact-Finding Mission on Iran found that many of the violations amount to crimes against humanity: murder, imprisonment, torture and other inhumane acts, committed as part of a “widespread and systematic attack directed against a civilian population”. It found killings by security forces in all 31 provinces, documented at least 221 children killed, and said the real toll is significantly higher than the government’s. در سپتامبرِ ۲۰۲۶ هیئتِ مستقلِ بین‌المللیِ حقیقت‌یابِ سازمان ملل دربارهٔ ایران دریافت که بسیاری از این نقض‌ها جنایت علیه بشریت است: قتل، حبس، شکنجه و دیگر اعمالِ غیرانسانی، در چارچوبِ «حمله‌ای گسترده و سازمان‌یافته علیه جمعیتِ غیرنظامی». هیئت کشتار به دستِ نیروهای امنیتی را در هر ۳۱ استان یافت، کشته‌شدنِ دست‌کم ۲۲۱ کودک را مستند کرد و گفت شمارِ واقعی به‌مراتب بیشتر از رقمِ حکومت است.
The killing did not end in the streets. By 27 August 2026 Iran Human Rights counted at least 29 people executed in connection with the January protests. In July it warned that hundreds of political prisoners and protesters face capital charges, and that around 100 have already been sentenced to death. کشتار در خیابان پایان نیافت. تا ۲۷ اوتِ ۲۰۲۶ سازمان حقوق بشر ایران اعدامِ دست‌کم ۲۹ نفر را در پیوند با اعتراض‌های ژانویه شمرد. این سازمان در ژوئیه هشدار داد که صدها زندانیِ سیاسی و معترض با اتهام‌های اعدام روبه‌رو هستند و حدودِ ۱۰۰ نفر پیش‌تر به اعدام محکوم شده‌اند.
On 26 September 2026 Manoto released This Is Our Story, a four-episode documentary series built from footage, testimony and evidence from inside Iran. It follows the protests from the bazaar in Tehran through 8 and 9 January, 18 and 19 Dey, and the forty days after, told by the people who were there. It is free to watch on YouTube, with English subtitles. در ۲۶ سپتامبرِ ۲۰۲۶ منوتو مجموعهٔ مستندِ چهارقسمتیِ «این روایت ماست» را منتشر کرد که از تصویرها، شهادت‌ها و شواهدی از درونِ ایران ساخته شده است. این مجموعه اعتراض‌ها را از بازارِ تهران تا ۱۸ و ۱۹ دی و چهل روزِ پس از آن دنبال می‌کند و روایتش از زبانِ کسانی است که آنجا بودند. تماشای آن در یوتیوب رایگان است.
Source links on this panel leave this site and open in a new tab. پیوندهای منبع در این بخش از این سایت بیرون می‌روند و در زبانهٔ تازه باز می‌شوند.
They cut the internet so the world would not see. It did not work. Doctors counted the dead in hospital records. Families searched for their children among the bodies at Kahrizak. Rights workers gathered the names one by one. Even the regime’s own intelligence service counted them, in reports that were never meant to leave the building. The United Nations has found crimes against humanity, and the executions have not stopped. Every number on this page links to where it was published. Read them. We do not forgive. We do not forget. اینترنت را بریدند تا جهان نبیند. نشد. پزشکان کشته‌شدگان را در پرونده‌های بیمارستان شمردند. خانواده‌ها در کهریزک میانِ پیکرها به دنبالِ فرزندانشان گشتند. فعالانِ حقوق بشر نام‌ها را یک‌به‌یک گرد آوردند. حتی سازمانِ اطلاعاتیِ خودِ حکومت آنان را شمرد، در گزارش‌هایی که هرگز قرار نبود بیرون بیاید. سازمان ملل جنایت علیه بشریت را احراز کرده است و اعدام‌ها هنوز ادامه دارد. هر رقمِ این صفحه به جایی که منتشر شده پیوند دارد. آن‌ها را بخوانید. نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم.
The game on this site is a memorial to the people killed in Dey. It is not entertainment made out of the crackdown, and the fifty thousand Immortals in it stand for the dead. بازیِ این سایت یادبودی است برای کشته‌شدگانِ دی. سرگرمی‌ای ساخته‌شده از آن کشتار نیست، و سپاه جاویدانش به‌جای مردگان ایستاده‌اند.
جاویدان دی
a free pixel-art run-and-gun in the Metal Slug lineage بازیِ اکشنِ پیکسلی رایگان در سنتِ متال اسلاگ
WE DO NOT FORGIVE; WE DO NOT FORGET «نه می‌بخشیم، نه فراموش می‌کنیم»
In the month of Dey, year 2584 of the imperial calendar, a cult of personality writes fifty thousand innocents into its Ledger. One month, one massacre. Blood is the one ink the Ledger cannot hold. The page tears, and the ancient dead come back for their country. For every one of the fallen, an Immortal rises. در ماهِ دیِ سالِ ۲۵۸۴ شاهنشاهی، فرقه‌ای پنجاه هزار بی‌گناه را در دفترِ خود می‌نویسد: یک ماه، یک کشتار. خون تنها مرکبی است که دفتر نگاهش نمی‌دارد: برگ پاره می‌شود و مردگانِ کهن برای سرزمینِ خود بازمی‌گردند. به هر جان، جاویدانی برمی‌خیزد.
No price, no ads, no purchases, no accounts, no app stores. Direct download, verified by checksum. نه بها، نه آگهی، نه خرید، نه حسابِ کاربری، نه فروشگاهِ برنامه. بارگیریِ مستقیم، با راستی‌آزماییِ هش.
Recommended 16+: fantasy violence, death, political themes, flashing imagery, screenshake, and loud sounds. پیشنهاد برای ۱۶ سال به بالا: خشونت خیالی، مرگ، موضوع سیاسی، نور چشمک‌زن، لرزش تصویر و صدای بلند.
JavidanDey is a pixel-art run-and-gun and a political satire of Iran's ruling clergy. «جاویدان دی» بازیِ اکشنِ پیکسلی در سنتِ متال اسلاگ است، و طنزِ سیاسی دربارهٔ روحانیتِ حاکم بر ایران.
Two Immortals of the Achaemenid host, Gordafarid and Arda, a woman and a man with equal billing, wake 2,500 years out of time. They do not fight alone and they do not respawn. Behind them stands a named column: Bagabigna of Parsa, Widarna the Younger, Artavardiya of Persepolis, Irdabama of Shiraz, Spitama the Rescued and Mardonia of the Qanat. One hit kills. The next in the column sprints in and fights differently. Death is a change of name, never a menu, and the finale counts every one you spent. The enemy is the Daftar (the Ledger-Office), a clergy of erasure whose doctrine is accountancy: everything recorded owes a debt. At its head hides a cleric-prince the people call Moosh, the Mouse, a name taken from the Iranian street, where protesters mock rulers who dig tunnels and hide in them while others die. دو جاویدان از سپاهِ هخامنشی، گردآفرید و اردا، زنی و مردی هم‌تراز، پس از دو هزار و پانصد سال بیدار می‌شوند. آنان تنها نمی‌جنگند و جانِ دوباره نمی‌گیرند. پشتِ سرشان صفی از نام‌ها ایستاده است: بَغَبیگنهٔ پارسه، ویدرنهٔ کهتر، ارتَوردیهٔ تخت‌جمشید، ایردابَمای شیراز، سپیتَمهٔ رهیده و مردونیهٔ کاریز. یک ضربه می‌کشد. نفرِ بعدیِ صف می‌رسد و جورِ دیگری می‌جنگد. مرگ تغییرِ نام است، نه فهرستِ گزینه‌ها، و در پایان بازی هر جانی را که داده‌ای می‌شمارد. دشمن «دفتر» است، دیوانِ ثبت و حساب: فرقه‌ای از پاک‌سازی که آیینش حسابداری است؛ هرچه ثبت شود بدهکار است. بر رأسش شاهزاده‌ای معمم و پنهان نشسته که مردم «موش» صدایش می‌کنند؛ این نام را کوچه و خیابانِ ایران ساخته است، برای حاکمانی که زیرِ زمین تونل می‌زنند و در آن پنهان می‌شوند تا دیگران بمیرند.
The theology is invented. No sacred text is quoted and no act of worship is depicted; the satire is aimed at the men who rule, never at anyone's faith. What the game is really about is the people in the regime's jails: dancers, singers, poets, painters, musicians, acrobats. Each rescue ends with the freed artist doing the thing they were jailed for. The player fights; the civilians win the war. آیینِ بازی ساختگی است. از هیچ متنِ مقدسی نقل نمی‌شود و هیچ عبادتی به تصویر درنمی‌آید؛ نشانهٔ طنز، حاکمان‌اند و هرگز ایمانِ کسی نیست. این بازی در اصل دربارهٔ مردمِ زندان‌هاست: رقصندگان، خوانندگان، شاعران، نقاشان، نوازندگان، آکروبات‌ها. هر نجات با همان کاری تمام می‌شود که برایش زندانی شده بودند. بازیکن می‌جنگد؛ مردم جنگ را می‌برند.
Mission 1, as it runs. مأموریتِ یکم، همان‌طور که اجرا می‌شود.
The current release contains twelve playable missions from Chabahar through Shahr-e Kord. The planned full campaign continues north through all 31 provinces to Tehran. نسخهٔ کنونی دوازده مأموریتِ قابل‌بازی دارد، از چابهار تا شهرکرد. لشکرکشیِ کاملِ برنامه‌ریزی‌شده از آنجا تا تهران و از هر ۳۱ استان ادامه می‌یابد.
Each liberated node turns gold on the current Chapar Map. The complete 31-province map and Tehran ending remain on the campaign roadmap. هر گرهِ آزادشده روی نقشهٔ کنونیِ چاپار طلایی می‌شود. نقشهٔ کاملِ ۳۱ استان و پایانِ تهران در برنامهٔ ادامهٔ لشکرکشی است.
Most of the people this game is for cannot pay for it. Sanctions cut Iran off from every payment rail, and no app store operates there. So nobody pays, anywhere: one build, fully unlocked, for the whole world. No price, no ads, no purchases, no accounts, no app stores. بیشترِ کسانی که این بازی برای آن‌هاست راهی برای پرداخت ندارند. تحریم‌ها ایران را از هر مسیرِ پرداخت بریده است و هیچ فروشگاهِ برنامه‌ای هم آنجا کار نمی‌کند. پس هیچ‌کس، هیچ‌جا، پولی نمی‌دهد: یک نسخه، کاملاً باز، برای همهٔ جهان. نه بها، نه آگهی، نه خرید، نه حسابِ کاربری، نه فروشگاهِ برنامه.
The current build makes no network requests. It has no accounts, analytics, ads, or tracking. نسخهٔ کنونی هیچ درخواستِ شبکه‌ای نمی‌فرستد. نه حسابِ کاربری دارد، نه آمارگیری، نه آگهی و نه ردیابی.
It travels the way APKs actually travel in Iran: Telegram forwards, USB cables, hand to hand. Verify a mirrored file against the current checksum on this site before installing it. بازی همان‌طور می‌گردد که فایل‌های APK در ایران واقعاً می‌گردند: فورواردِ تلگرام، کابلِ USB، دست به دست. پیش از نصب، هشِ فایلِ دریافتی از میرور را با هشِ نسخهٔ کنونی در این سایت مقایسه کنید.
This game is free. If you paid for it, you were scammed. The only official source is javidandey.com. Every official file has a published checksum; check yours on the download page before you install. این بازی رایگان است. اگر برایش پول داده‌اید، سرتان کلاه گذاشته‌اند. تنها منبعِ رسمی javidandey.com است. هر فایلِ رسمی هشِ SHA-256 منتشرشده دارد؛ پیش از نصب، نسخهٔ خود را در صفحهٔ بارگیری راستی‌آزمایی کنید.